Η μάχη του Γρηγορίου, το «όνειρο» του πρωταθλήματος και ο Λανουά
Ο Άρης δείχνει κάποια σημάδια ανάκαμψης. Και αυτό το λέω γιατί στον αγώνα με τον Λεβαδειακό, ο Άρης ήταν πολύ καλύτερη ομάδα. Άξιζε τη νίκη, πραγματικά άξιζε το «διπλό». Είναι κρίμα που έφυγε με την ισοπαλία και κρίμα που ο θεσμός των play-off 5-8, από ό,τι φαίνεται, θα χάσει πολύ νωρίς το ενδιαφέρον του, καθώς ο Λεβαδειακός κράτησε τη διαφορά από τον Άρη και τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Παρόλα αυτά, ο Άρης μπορεί να χτίσει για τη νέα χρονιά σε μεγάλο βαθμό πάνω στο υλικό που ήδη διαθέτει. Με 5-6 προσθήκες, θα έλεγα. Δηλαδή, με 5-6 παίκτες που θα έρθουν για συγκεκριμένες θέσεις και ρόλους, ανεβάζοντας κι άλλο το επίπεδο της ομάδας.
Πάντως ρε παιδιά, ό,τι και να πούμε για τον Άρη, το σημαντικό είναι –γιατί ενδεχομένως δεν το έχει καταλάβει κανείς– ο Άρης να κάνει επιτέλους μια νίκη με τον Γρηγορίου. Ο Γρηγορίου βρίσκεται στον πάγκο περίπου ένα δίμηνο και νίκη δεν έχει δει. Βέβαια, πολλές φορές αυτό δεν οφειλόταν σε κακή εμφάνιση –αν και υπήρξε κι αυτό– αλλά σε ατυχία, όπως δοκάρια και χαμένα πέναλτι. Όμως πλέον, μετά από τόσο καιρό, δεν χωράει άλλη δικαιολογία. Αν δεν κερδίσει ούτε τον Βόλο την επόμενη αγωνιστική, ό,τι και να λέω εγώ για καλό κορμό και προπονητή, δεν θα έχει καμία αξία, αφού ο Άρης θα αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να πάρει το τρίποντο.
Από τη μέρα που ήρθε ο Γρηγορίου, ο Άρης δεν έχει κερδίσει. Έχουμε ένα κλασικό ρεπερτόριο στην Ελλάδα όπου λέμε: «Έλα μωρέ, νέος προπονητής, θα κερδίσει η ομάδα γιατί αλλάζει η ψυχολογία». Ο Γρηγορίου μπορεί να άλλαξε την ψυχολογία, αλλά δεν έφερε αποτελέσματα. Αυτό κάνει προβληματική την παρουσία του στη συνέχεια, εννοώντας το ενδεχόμενο παραμονής του και του χρόνου. Το θεωρώ εξαιρετικά απίθανο, αλλά επειδή μιλάμε για ποδόσφαιρο, ποτέ μη λες ποτέ. Το να τον δούμε προπονητή του Άρη τη νέα χρονιά μοιάζει από δύσκολο έως απίθανο, αν και όχι 100% ακατόρθωτο.
Τώρα, για τον Ηρακλή… Τι να πω για τον Ηρακλή; Καταρχάς, επειδή χθες έγινε μια συζήτηση περί Σάστρε και βγήκε ένα ρεπορτάζ ότι ο Ηρακλής ενδιαφέρεται γι’ αυτόν. Απάντησα σε μήνυμα ακροατή ότι ο Σάστρε είναι μια πολύ καλή επιλογή. Ο Ηρακλής χρειάζεται παίκτες με τέτοιες παραστάσεις, εμπειρίες και ποιότητα. Θα μου πει κάποιος: «Αφού τα έχει αυτά, γιατί δεν συνεχίζει στον ΠΑΟΚ;». Το είπαμε 100 φορές: είτε μας αρέσει εμάς τους Ηρακληδείς είτε όχι, ο ΠΑΟΚ έχει αλλάξει επίπεδο. Δεν κάνουμε συγκρίσεις Ηρακλή-ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή· αργότερα, ίσως.
Εγώ δεν είπα ότι ο Σάστρε θα έρθει οπωσδήποτε. Είπα ότι, αν έρθει, θα είναι μια θετική κίνηση. Κανείς δεν το ξέρει σίγουρα, γιατί η ομάδα αναζητά προπονητή και τεχνικό διευθυντή, οι οποίοι θα πάρουν και τις τελικές αποφάσεις. Περιμένω τις εξελίξεις. Το πιο σπουδαίο για μένα είναι ο προπονητής. Θέλω έναν προπονητή έμπειρο, ικανό για μεγάλα πράγματα, που να βλέπει μακριά και να έχει την αυτοπεποίθηση να πάει την ομάδα ψηλά. Να έρθει στον Ηρακλή και να ονειρεύεται πρωτάθλημα!
Όταν είχε έρθει ο Φρίντελ Ράους το 1983 στον Ηρακλή, είπε στον Πέτρο Θεοδωρίδη: «Έρχομαι για να πάμε για πρωτάθλημα». Και ο Ηρακλής όντως διεκδίκησε τον τίτλο. Αν δεν είχε εκείνη την ατυχία με τον Μητόσεβιτς στα Γιάννενα, θα τον είχε πάρει και η ιστορία του Ηρακλή θα είχε αλλάξει για πάντα. Θέλω, λοιπόν, έναν προπονητή με αυτή τη φιλοσοφία. Που να πιστεύει στον εαυτό του και στην ομάδα και να το αποδεικνύει μέσα στο γήπεδο. Θα δούμε, περιμένουμε.
Επίσης, να ενημερώσω τον κόσμο ότι, όπως φαίνεται, ο Λανουά θα συντροφεύει τις Κυριακές μας για τα επόμενα δύο χρόνια. Λέγεται ότι η ΕΠΟ βρίσκεται σε διαδικασία ανανέωσης της συνεργασίας μαζί του. Ο Λανουά δεν έκρυψε ότι θέλει να μείνει. Χαζός είναι; Σε μια χώρα που όλοι πεινάνε, αυτός είναι μονίμως χορτασμένος – και μάλιστα… μπουκώνει! Πολλά τα λεφτά. Απορώ γιατί ο οργανισμός και το κράτος επιτρέπουν να συμβαίνουν αυτά. Μπορεί η ΠΑΕ ΠΑΟΚ να λέει «αν δεν μπορείτε, αποχωρήστε», αλλά ο Γκαγκάτσης έκανε τόσο κόπο για να βρεθεί εκεί που είναι· σιγά μη στεναχωρηθεί τώρα. Ο Γκαγκάτσης ήρθε για να μείνει. Οπότε, ό,τι και να λένε ο ΠΑΟΚ και ο Ιβάν Σαββίδης, ο Γκαγκάτσης απλώς χαμογελάει πονηρά.