Ο ΠΑΟΚ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΕ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΜOOD
Καλημέρα σε όλους και ευχαριστώ τις χιλιάδες κόσμου που μας επιλέγουν κάθε απόγευμα, παρατώντας τα πάντα για να γίνουν μια παρέα μαζί μας στο ραδιόφωνο, ενώ τώρα ανταποκρίνονται και στο διαδικτυακό μας κάλεσμα. Γιατί; Γιατί εδώ λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος.
Το «Αίνιγμα» των 100 Χρόνων και η Πόλη που «Καιγόταν»
Ξεκινάω με κάτι που μου έκανε εντύπωση. Εχθές, ένας ακροατής μου έλεγε ότι «καίγεται η Θεσσαλονίκη». Στην αρχή, ομολογώ, δεν κατάλαβα τι εννοούσε. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ο ΠΑΟΚ είχε στήσει αυτή τη μεγάλη γιορτή στην Πλατεία Αριστοτέλους για τα 100 χρόνια της ιστορίας του. Ήμουν στο σπίτι όταν η σύζυγός μου και τα παιδιά μου με φώναξαν να κοιτάξω τον ουρανό. Εκεί είδα το «ΠΑΟΚ 1926» γραμμένο με drones και φώτα. Τότε μόνο συνδέθηκε το μήνυμα του φίλου με την πραγματικότητα. Όμως, θα το πω και ας παρεξηγηθώ: Τα πράγματα στον ΠΑΟΚ μου φαίνονται λίγο αλλόκοτα. Πώς στήθηκε όλο αυτό; Πώς παρουσιάστηκε; Μου φαίνεται ότι έχει χαθεί λίγο η μπάλα στον οργανισμό.
Ο Τελικός των Τελικών και η «Ξεγυρισμένη» Τριάρα
Την Κυριακή, ο ΠΑΟΚ έπαιζε έναν τελικό. Όχι τον τελικό με τον ΟΦΗ στο Κύπελλο – ας είμαστε σοβαροί, ξέρουμε από μπάλα. Έπαιζε το «ματς της χρονιάς» με την ΑΕΚ. Αν κέρδιζε, το πρωτάθλημα ήταν στο χέρι του. Και τι έγινε; Πήγε στην Αθήνα και έφαγε μια «ξεγυρισμένη» τριάρα. Και λίγα ήταν, αν κρίνουμε από την εικόνα της ομάδας. Εδώ είναι το παράδοξο: Την Κυριακή χάνεις με 3-0, τη Δευτέρα γιορτάζεις τα 100 σου χρόνια με «χαμηλές εντάσεις» λόγω του νωπού αποτελέσματος, αλλά και των τραγωδιών που έτυχαν στον ΠΑΟΚ φέτος.
Η Δικαιολογία της «Ενέργειας» και η Σύγκριση με την ΑΕΚ
Ο Ρασβάν Λουτσέσκου δικαιολόγησε την ήττα μιλώντας για έλλειψη ενέργειας. Πώς γίνεται αυτό; Ο ΠΑΟΚ είχε 15 μέρες ξεκούρασης, ενώ η ΑΕΚ είχε παίξει τρεις μέρες πριν ένα απαιτητικό ματς με τη Ράγιο Βαγεκάνο. Πώς η ΑΕΚ ήταν «στα κόκκινα» και ο ΠΑΟΚ ανύπαρκτος; Όταν ο αντίπαλος προπονητής (ο Νίκολιτς της ΑΕΚ) λέει «φέρτε μου παιχνίδια, θέλω ρυθμό» και ο δικός σου μιλάει για κούραση, εκεί φαίνεται η διαφορά νοοτροπίας. Η ΑΕΚ του Ηλιοπούλου και του Μελισσανίδη δείχνει υγεία. Έφεραν τους καλύτερους αθλίατρους, έκαναν πράξη τα θέλω του προπονητή και τώρα καλπάζουν προς το πρωτάθλημα. Ο ΠΑΟΚ, από την άλλη, φαίνεται να επαναπαύεται στο Κύπελλο. Το Κύπελλο είναι παρηγοριά στον άρρωστο. Η μαγκιά είναι το πρωτάθλημα, ο μαραθώνιος όπου επικρατεί ο δυνατότερος.
Ηρακλής και Άρης: Ελπίδες και Αξιοπρέπεια
Πάμε λίγο στον Ηρακλή. Ο κύριος Μονεμβασιώτης έχει ξεκινήσει κανονικά τον σχεδιαμό. Μην ακούτε τις παραπληροφορήσεις ότι θα περιμένει έναν μήνα. Η χρονιά που έρχεται είναι η «χρονιά του Κυπέλλου» για τον Ηρακλή. Ο κόσμος του «Γηραιού» είναι ώριμος, συγχωρεί τα λάθη και στηρίζει, γιατί ο Μονεμβασιώτης έδωσε πίσω στην ομάδα την αξιοπρέπεια και την περηφάνια της στα πιο πέτρινα χρόνια. Αν η ομάδα βγάλει υγεία, θα δείτε 20.000 κόσμο στο γήπεδο. Όσο για τον Άρη, χαίρομαι για τη νίκη επί του Βόλου. Η ομάδα ήταν άτυχη σε πολλά ματς φέτος, αλλά τώρα η Ευρώπη παραμένει στο χέρι της. Αν κερδίσει ΟΦΗ και Λεβαδιακό, μπορεί να σώσει μια χρονιά που απαιτεί ούτως ή άλλως διοικητικές και αγωνιστικές ανακατατάξεις.
Ο ΠΑΟΚ πρέπει να συνέλθει. Δεν νοείται στα 100 χρόνια να χάνονται οι στόχοι με τέτοια ευκολία. Ο κόσμος θέλει την αλήθεια, όχι «σάνο». Θέλουμε τον πρόεδρο παρόντα, όχι με καθυστέρηση. Θέλουμε παίκτες με τσαγανό, όχι νωθρότητα.
Τέλος, θέλω να συλλυπηθώ τον Ιβάν για τον θάνατο του αδελφού του, Παύλου, και αντρίκεια να ζητήσω συγγνώμη για το ότι χθες εξέφρασα απορία για το “timing” της άφιξής του, καθώς το συνέδεσα λανθασμένα με τα γενέθλια του ΠΑΟΚ.