Ο Ολυμπιακός κάτι ανάμεσα σε τραγωδία και κωμωδία

Η νίκη τής Λαμίας επί τού Ολυμπιακού θα καταχωρηθεί σαν ένα μοναδικό επετειακό ντοκουμέντο ισόβιας αναφοράς στό βιβλίο συμβάντων του Δημαρχείου, και θα διδάσκεται και θα μνημονεύεται από τις μελλοντικές γενιές της πόλης. Θα εορτάζεται επετειακά, σαν το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό κατόρθωμα της τοπικής ομάδας, εφάμιλλο του Αθανασίου Διάκου στή μάχη τής Αλαμάνας. Και όλα αυτά γιατί το μεγαλείο και η αύρα τού Θρύλου παραμένουνε στοιχεία αναλλοίωτα ακόμα και στα χειρότερά του. Για αυτό ό Ολυμπιακός πάντα αναβάθμιζε αθλητικά καί πολιτιστικά όλες τις επαρχιακές πόλεις που πήγαινε να αγωνισθεί.

Παρόλα αυτά παίζοντας χθές μέ τή Λαμία κατάφερε να κάνει τον Κορνέζο να φαντάζει Μπεκεμπάουερ, και τον Τσιλούλη ανάμεσα στα χαφ τού Θρύλου να μοιάζει με τον Κρόιφ. Με αυτές τις προδιαγραφές η άσχημη ερυθρόλευκη κατάσταση στήν ομάδα όχι μόνο δέν αναστρέφεται, είναι ήδη νεκρή από καιρό. Απλά το πτώμα δέν έχει βρωμίσει ακόμα και τό περιφέρουνε σαν ζωντανό. Βλέποντας τον τελευταίο καιρό τον Ολυμπιακό δυσκολεύομαι νά ξεχωρίσω τη διαφορά ανάμεσα στην τραγωδία, και στην κωμωδία. Μάγκες έρχονται πολύ μεγάλες ξεφτίλες! Ετοιμαστείτε!

Μόρτης