Έχει και τη χρησιμότητά της αυτή η αρρωστημένη τοξικότητα στους τελικούς της Basket League.
Έχει και τη χρησιμότητά της αυτή η αρρωστημένη τοξικότητα στους τελικούς της Basket League.
Μαθαίνεις πολλά από τις αναρτήσεις φίλων, “φίλων” και γνωστών. Τίποτα δεν μπορεί να μείνει κρυφό. Φαίνεται:
1. Ποιος είναι ολωσδιόλου άσχετος από μπάσκετ.
2. Ποιος είναι ολωσδιόλου άσχετος από μπάσκετ, αν και είναι (ή μάλλον δηλώνει) προπονητής μπάσκετ!
3. Ποιος είναι σχετικά σχετικός από μπάσκετ, αλλά εν γνώσει του υποστηρίζει βολικά αφηγήματα για ευνόητους (σ’ αυτόν) λόγους.
4. Ποιος παρασύρεται πιο εύκολα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και ποιος πιο δύσκολα.
5. Ποιος χρησιμοποιεί το προφίλ του με “επαγγελματικό” τρόπο και υποστηρίζει αυτό που “πρέπει”, άσχετα με το τι πιστεύει ο ίδιος.
6. Ποιος ψάχνει φταίχτες όλη την ώρα για να δικαιολογήσει στο μυαλό του αυτό που βλέπει.
7. Ποιος είναι ανυπόμονος να καταγράψει τη γνώμη του, πιθανόν για να τον αναγνωρίσει πιο πριν ο αλγόριθμος του FB και να μαζέψει likes, με κίνδυνο ξεβρακώματος σε λίγη ώρα.
8. Ποιος τυφλώνεται τόσο πολύ από τον οπαδισμό του, που ολισθαίνει σε κρίσεις και σχόλια, τα οποία τελικά τον απαξιώνουν σε ανθρώπους που τον είχαν σε εκτίμηση, λόγω άλλης του ιδιότητας.
9. Ποιος όταν τελειώνει την ανάρτησή του και πατάει το μπλε κουμπάκι την κάνει κι ένα copy/paste ως καλός “συνεργάτης” για να καταγραφεί η “δουλειά” και να διεκδικήσει τη συγκεκριμένη “αμοιβή”.
10. Ποιος προσπαθεί να παρακολουθήσει τους αγώνες μένοντας έξω απ’ όλα αυτά.
Ακριβά το πληρώνουμε το ξεκαθάρισμα αυτό, δε νομίζετε; Αλλά τουλάχιστον πέφτουν κάποιες μάσκες και ξέρεις πια απολύτως με ποιον (ή με τι) έχεις να κάνεις.